20 december 2015

Hoe ik mezelf tegenkwam tijdens de zangles

Het volgen van zangles stond al geruime tijd op mijn verlanglijstje. Inmiddels heb ik alweer een behoorlijk aantal lessen achter de rug. Vandaag stond er opnieuw een zangles gepland in de agenda. En samen met de ‘zangjuf’ heb ik teruggekeken op mijn ontwikkeling vanaf de eerste les tot nu.
Mooi was het te ontdekken dat ik niet alleen de techniek van het zingen beter onder de knie heb, maar dat ik evenzoveel levenslessen heb geleerd tijdens de zangles. En dat deze levenslessen zo mooi aansluiten bij de visie en de werkwijze van Knap Kind.
Ik wil er een paar met jullie delen, gewoon omdat het kan ;-)

1. Ik gebruik m’n hele lichaam om te leren zingen
Het was prachtig om dit tijdens de zangles ook ‘aan den lijve’ te ervaren. Van te voren dacht ik….om te kunnen zingen gebruik ik mijn keel. Mooi niet, om te leren zingen gebruik ik mijn hele lichaam. Mijn ademhaling is van essentieel belang, stevig met m’n voeten op de grond staan om vanuit m’n bekken ademsteun te kunnen geven is belangrijk. Om mijn stem goed te laten klinken is het nodig dat mijn kaak, schouder- en nekpartij ontspannen zijn.

2. Proberen is leren
Nou….begrijp jij wat ik bedoel? De eerste zanglessen was ik vooral druk met het zo netjes mogelijk nazingen van de nummers van bijv. Ilse de Lange en Claudia de Breij. Bang was ik dat het vals klonk, dat de ‘zangjuf’ zou zeggen dat ik beter kon stoppen. Ze voelde dit feilloos aan en stelde me de vraag waar ik zo bang voor was. Slik….eerste neiging is om heel stoer te zeggen ‘niks hoor’. Ik besloot eerlijk toe te geven hoeveel faalangst ik had en ik kan je vertellen dat ik flink opgelucht was toen ik dit stukje bespreekbaar had gemaakt. Waarop mijn zanglerares vertelde hoe ze vroeger ooit zelf begonnen was én hoe herkenbaar het was. Dat gaf een ruimte…..
Ik merkte dat ik vanaf dat moment mezelf toestemming gaf om te oefenen; proberen is leren!

3. Leren kost tijd
Tja, en zo is het…..dat zeg ik met regelmaat tegen mijn pubers. Als je iets nieuws leert, moeten je hersenen een nieuwe verbinding maken in het hoofd. En dat is eerst een geitenpaadje met kuilen en hobbels, dat gaat nog niet zo soepel. Ik merk de neiging om soms af te haken. Zo van ‘laat maar zitten, die noot pak ik toch niet’. En als ik de tijd neem om te oefenen, dan lukt het toch wel. En als je tijd neemt om regelmatig te oefenen met het nieuwe, dan wordt het na verloop van tijd een (snel)weg. En het oefenen kost tijd.

Straks in het nieuwe jaar ga ik opnieuw meezingen met het concert dat wordt georganiseerd voor de zangleerlingen. Natuurlijk met kriebels in de buik….en tegelijkertijd genieten van het feit dat ik, stapje voor stapje, steeds meer van genieten van m’n eigen klanken. Ik durf mezelf te laten horen ;-)

En dat is wat we kinderen/jongeren vanuit Knap Kind graag willen laten ontdekken:
1. Je kunt je hele lichaam gebruiken om te leren
2. Proberen is leren
3. Leren kost tijd
En als je daarmee jezelf beter leert kennen, dan durf je jezelf als vanzelf meer te laten horen!

Simone

 

 

19 november 2015

Relaxed opstarten met je gezin...

’s Ochtends om half zeven gaat de wekker. Je springt onder de douche, trekt schone kleren uit de kast, je leegt de wasmand en draait alvast een wasje, kijkt op de planner wat de kinderen allemaal mee moeten naar school, pakt de broodtrommels, denkt ondertussen alvast na over wat je gaat koken vanavond en schrijft de boodschappen vast op. En oh ja…de gordijnen doe je open…een nieuwe dag breekt aan. Ondertussen ontwaakt langzaam de rest van het huis. Je dekt de tafel, schenkt de bekers vol melk en zet koffie.
Zo…iedereen aan tafel voor het ontbijt. En dan begint je oudste puber te mopperen over het feit dat hij weer door met tegenwind naar school moet fietsen. De middelste kan het niet laten om even een appje te versturen via zijn mobiel. En jij schiet uit je slof….dat was de druppel. Je gaat tekeer aan tafel en geeft met te luide stem aan dat je al een uur aan het werk bent om het hele gezin hier draaiende te houden. En je roept door de keuken ‘het is hier geen hotel, ik lijk hier de dienstmeid wel’.
De kinderen kijken elkaar vragend aan en hebben geen idee waar deze uitbarsting vandaan komt. De sfeer aan tafel wordt bedompt, iedereen eet stilletjes z’n boterham, pakt z’n spullen en verlaat het huis voor een nieuwe (school)dag.
En jij….je baalt dat je je weer hebt laten gaan en voelt je schuldig over het feit dat de kids met vragende ogen het huis hebben verlaten. Je wilt het zo graag anders, meer relaxed aan tafel met elkaar. Maar hoe doe je dat??


Jij en de ander
Op het moment dat je merkt dat jij ‘leegloopt’ tijdens het eten aan de keukentafel heb je een keuze. Je moppert, wordt nukkig en gaat uit van het standpunt ‘het is hier geen hotel…ik lijk de dienstmeid wel’. Of je staat stil bij jezelf en je stelt jezelf de vraag ‘wat doe ik zodat het niet relaxed is aan tafel?’. De uitnodiging is om de komende periode voor de laatste optie te kiezen. Wat irriteert je aan je kinderen en wat zegt dit over jou? Van welk deel van je kinderen kun je genieten en wat zegt dit over jou?
Toon bereidheid om op jezelf te reflecteren….jij kunt je kinderen niet veranderen. Wat je wel kunt veranderen is de wijze waarop jij met je kinderen omgaat. Wil je weten hoe….lees dan verder ;-)

Maak contact en doe eens iets anders…..
Elk kind wil graag gezien worden en kiest (onbewust) een manier uit om gezien te worden. De één door zich terug te trekken en stil te zijn en de ander door erg hulpvaardig te zijn thuis. Het is onmogelijk om je kinderen op elk gewenst moment alle aandacht te geven. Zeker in deze tijd, waarin je als vrouw veel rollen (partner, moeder, vriendin, collega, mantelzorger) tegelijkertijd hebt te vervullen. Hoe kun jij er nu toch voor zorgen dat het gezellig wordt aan tafel én dat je wel aandacht hebt voor je kinderen? Dit kan door eens iets anders te doen in je les….hieronder vijf tips:

  1. Ontvang de kinderen als ze ’s ochtends beneden komen met een korte begroeting (bijv. een aai over de bol, een knuffel, een ‘goedemorgen Bart…heb je lekker geslapen’. Noem ze bij hun naam… zo hebben ze allemaal al even kort aandacht van je gehad.
  2. Doe eens een ‘bodycheck’ aan de keukentafel. Dit doe je door samen met je kinderen je een paar minuten te concentreren op hun hele lichaam. Je begint bij de voetzolen en gaat zo via de benen, bekken, buik, bovenlichaam en hoofd naar de kruin. Resultaat is dat iedereen in contact komt met zichzelf en rustiger wordt. Doe mee…geef zelf het goede voorbeeld!!. Om van daaruit rustiger te beginnen aan de dag en het ontbijt met z’n allen.
  3. Je kinderen voelen feilloos aan hoe het met jou is. En je bent en blijft een voorbeeld…is er onrust in jou, dan is de kans groot dat je dit gespiegeld krijgt door je kinderen. Zorg ervoor dat jij zelf rustig naar aan de ontbijttafel verschijnt. Dit kan door bijv. elke ochtend een aandachtsoefening te doen. Kom jij vanuit rust aan tafel, dan zal de maaltijd relaxter verlopen.
  4. Gebruik het douchemoment ’s ochtends als aandachtsoefening voor jezelf. Sluit tijdens het douchen twee minuten je ogen, voel je voeten op de grond en voel heel bewust hoe de waterdruppels je huid raken en opfrissen en langs je lichaam glijden. Leg je handen op je buik en adem naar je buik toe. Om van daaruit de dag rustig op te starten.
  5. Wees open naar je kinderen. Heb je zelf een rotdag of voel je je niet lekker, spreek dit uit aan tafel en vraag je kinderen om tips hoe jullie toch met elkaar een fijne dag kunnen hebben. Als jij je kwetsbaar durft op te stellen, dan ga je ervaren dat je dit ook terugkrijgt van je kinderen.


Kadootje….
Wil jij een stap zetten door zelf te gaan oefenen met aandachtsoefeningen.
Klik hier voor de oefening ‘met aandacht ademen’

‘Proberen is leren’....veel succes en plezier!!

Simone

 

 

29 juni 2015

Quality time . . .

Al enige tijd is het een procesje in m’n hoofd en nu is het tijd om het te delen met jullie.
Een aantal weken geleden hadden we met vriendinnen een heel weekend ‘quality time’ op Terschelling. Heerlijk bijpraten, genieten van cultuur, muziek, een borrel en elkaar. Al jaren trekken we met elkaar op en wat zijn we er goed in om elkaar ‘af te zeiken’ (op een leuke manier J). En in dat weekend namen we, onder het genot van thee en een biertje, eens ruim de tijd om elkaars kwaliteiten te benoemen en daar bij stil te staan. Wow….wat een prachtige ervaring! Ik ontdekte hoe lastig ik het vond al die mooie complimenten van m’n vriendinnen te ontvangen, terwijl ik ze al jaren ken. Ik voelde mezelf blozen en m’n hart begon sneller te kloppen. En tegelijkertijd ontroerde het me ook om te horen waar ik goed in ben. We merkten dat we geneigd waren om die kwaliteiten direct weer te ontkrachten. ‘Nee……adem het maar in’, dat was het motto.

‘Voor de helft van de helft’
Ken je dat? Als iemand je een compliment maakt over je kleding, dat je reageert ‘ach, het was voor de helft van de helft, dat kon ik niet laten hangen’. Of als iemand aangeeft dat jij altijd zo hulpvaardig bent, je direct aangeeft dat het toch de normaalste zaak van de wereld is om een ander te helpen.

Uniek
Jouw kwaliteiten maken je uniek...als jij je kwaliteiten ziet en deze ook kunt voelen, ja…dan ga je stralen. Dat is jouw kracht, je geniet ervan je kwaliteiten in te zetten en ook jouw gezin geniet hiervan mee.
Je hoort vaak genoeg wat er beter kan. We zijn eerder geneigd onze aandacht hier naar uit te laten gaan dan te genieten van al het moois dat we in huis hebben.

Mijn kwaliteiten . . .
Één van mijn kwaliteiten is schrijven. En met het schrijven van deze blogtekst heb ik het lef dit te delen met jullie. Pjeww…..ik bloos alsweer! En tegelijkertijd geniet ik er zo van om deze tekst te schrijven, heerlijk. Ik weet nu al dat er meer onderwerpen gaan volgen, wees er op voorbereid J

Je knappe zelf zijn | voor moeders
Wil jij stilstaan bij jouw kwaliteiten en deze ook daadwerkelijk voelen, meld je dan aan voor het
10-weken programma ‘Je knappe zelf zijn | voor moeders. Gun jezelf (en daarmee ook je gezin) dit programma, quality time voor jou !!!
Kijk op hier voor meer informatie en om je aan te melden!

Simone