25 januari 2016

Mindfulness en Meervoudige Intelligentie
HOEZO ZWEVERIG?


Met Knap Kind willen we ervoor zorgen dat het doen van ontspanningsoefeningen (mindfulness/ stilzitten) in combinatie met bewegen op school gewoon wordt. Dat je dus je hoofd, je hart en je handen gebruikt om te leren.
Even flink in beweging komen om je lijf weer te voelen nadat je geconcentreerd (met je hoofd) gewerkt hebt en daarna je hersenen ontspannen door even héél stil te zijn en al je aandacht te richten op maar één ding.

Veel kinderen, maar nog meer volwassenen, vinden het best lastig om dit te doen. Dat bewegen lukt natuurlijk wel, maar dat stilzitten . . . Vaak wordt het geassocieerd met ‘zweverig’. Het is ook best spannend wanneer je denkt dat je op een matje, met wierook, in de lotushouding moet gaan zitten om mindful je hoofd leeg te maken. En dat hoeft dus helemaal niet zo!!
Ga lekker praktisch te werk, voor jezelf of in de klas. Wanneer je al bekend bent met de Meervoudige Intelligentie van Howard Gardner, kun je die heel goed gebruiken om je eerste ‘mindfulle stappen’ te zetten ;-)  

Een paar voorbeelden:
Ben je beeldknap?
Dan vind je het waarschijnlijk best goed te doen om eens een minuutje naar een voorwerp of een schilderij te kijken.
Alleen maar kijken (daar ben je goed in) en je gedachten bij het voorwerp houden. Welke kleuren zie je? Zie je ronde vormen of hoekige? Zijn er patronen te ontdekken? Je kunt het voorwerp ook natekenen. Alleen kijken en tekenen.

Ben je muziekknap?
Doe dan je ogen eens dicht. Eén minuutje maar! En luister wat je allemaal om je heen hoort. Probeer je gedachten helemaal bij de geluiden te houden. En als er toch ineens een boodschappen­lijstje tussendoor vliegt, is dat prima en breng je je gedachten weer rustig terug naar de geluiden om je heen.

Ben je natuurknap?
En heb je een huisdier? Richt al je aandacht eens op jouw huisdier. Even alleen met hem/haar bezig zijn. Misschien alleen knuffelen, of even met de hond wandelen. Of leer ‘m een trucje.
Even alleen met je huisdier, verder niets!

En zo kun je voor elke intelligentiemix een eigen manier bedenken. Ik ben zelf beeldknap, natuurknap en zelfknap. Geef mij een mooie schelp, steen of een bijzonder insect; mijn brein ontspant zich bij het bekijken, verwonderen en natekenen van dit soort voorwerpen. Lekker even alleen zijn.
Maar Simone krijgt al stress als je het woord ‘tekenen’ noemt, laat haar maar een gedicht schrijven of een songtekst. Of een minuutje luisteren naar geluiden . . .

Het gaat erom dat je, door je aandacht even op één ding te focussen, je brein ontspant, waardoor je beter geconcentreerd weer verder kunt en dat gaat altijd makkelijker wanneer het iets is dat je leuk vindt. Dat is niet heel zweverig toch? ;-)

Wil je weten hoe je mindfulness in de klas integreert? Of hoe jij met je kind eenvoudige op maat gemaakte mindfulness oefeningen thuis kunt doen? Mail dan naar: info@knapkind.nl

Petra

 

 

20 december 2015

Hoe ik mezelf tegenkwam tijdens de zangles

Het volgen van zangles stond al geruime tijd op mijn verlanglijstje. Inmiddels heb ik alweer een behoorlijk aantal lessen achter de rug. Vandaag stond er opnieuw een zangles gepland in de agenda. En samen met de ‘zangjuf’ heb ik teruggekeken op mijn ontwikkeling vanaf de eerste les tot nu.
Mooi was het te ontdekken dat ik niet alleen de techniek van het zingen beter onder de knie heb, maar dat ik evenzoveel levenslessen heb geleerd tijdens de zangles. En dat deze levenslessen zo mooi aansluiten bij de visie en de werkwijze van Knap Kind.
Ik wil er een paar met jullie delen, gewoon omdat het kan ;-)

1. Ik gebruik m’n hele lichaam om te leren zingen
Het was prachtig om dit tijdens de zangles ook ‘aan den lijve’ te ervaren. Van te voren dacht ik….om te kunnen zingen gebruik ik mijn keel. Mooi niet, om te leren zingen gebruik ik mijn hele lichaam. Mijn ademhaling is van essentieel belang, stevig met m’n voeten op de grond staan om vanuit m’n bekken ademsteun te kunnen geven is belangrijk. Om mijn stem goed te laten klinken is het nodig dat mijn kaak, schouder- en nekpartij ontspannen zijn.

2. Proberen is leren
Nou….begrijp jij wat ik bedoel? De eerste zanglessen was ik vooral druk met het zo netjes mogelijk nazingen van de nummers van bijv. Ilse de Lange en Claudia de Breij. Bang was ik dat het vals klonk, dat de ‘zangjuf’ zou zeggen dat ik beter kon stoppen. Ze voelde dit feilloos aan en stelde me de vraag waar ik zo bang voor was. Slik….eerste neiging is om heel stoer te zeggen ‘niks hoor’. Ik besloot eerlijk toe te geven hoeveel faalangst ik had en ik kan je vertellen dat ik flink opgelucht was toen ik dit stukje bespreekbaar had gemaakt. Waarop mijn zanglerares vertelde hoe ze vroeger ooit zelf begonnen was én hoe herkenbaar het was. Dat gaf een ruimte…..
Ik merkte dat ik vanaf dat moment mezelf toestemming gaf om te oefenen; proberen is leren!

3. Leren kost tijd
Tja, en zo is het…..dat zeg ik met regelmaat tegen mijn pubers. Als je iets nieuws leert, moeten je hersenen een nieuwe verbinding maken in het hoofd. En dat is eerst een geitenpaadje met kuilen en hobbels, dat gaat nog niet zo soepel. Ik merk de neiging om soms af te haken. Zo van ‘laat maar zitten, die noot pak ik toch niet’. En als ik de tijd neem om te oefenen, dan lukt het toch wel. En als je tijd neemt om regelmatig te oefenen met het nieuwe, dan wordt het na verloop van tijd een (snel)weg. En het oefenen kost tijd.

Straks in het nieuwe jaar ga ik opnieuw meezingen met het concert dat wordt georganiseerd voor de zangleerlingen. Natuurlijk met kriebels in de buik….en tegelijkertijd genieten van het feit dat ik, stapje voor stapje, steeds meer van genieten van m’n eigen klanken. Ik durf mezelf te laten horen ;-)

En dat is wat we kinderen/jongeren vanuit Knap Kind graag willen laten ontdekken:
1. Je kunt je hele lichaam gebruiken om te leren
2. Proberen is leren
3. Leren kost tijd
En als je daarmee jezelf beter leert kennen, dan durf je jezelf als vanzelf meer te laten horen!

Simone

 

 

19 november 2015

Relaxed opstarten met je gezin...

’s Ochtends om half zeven gaat de wekker. Je springt onder de douche, trekt schone kleren uit de kast, je leegt de wasmand en draait alvast een wasje, kijkt op de planner wat de kinderen allemaal mee moeten naar school, pakt de broodtrommels, denkt ondertussen alvast na over wat je gaat koken vanavond en schrijft de boodschappen vast op. En oh ja…de gordijnen doe je open…een nieuwe dag breekt aan. Ondertussen ontwaakt langzaam de rest van het huis. Je dekt de tafel, schenkt de bekers vol melk en zet koffie.
Zo…iedereen aan tafel voor het ontbijt. En dan begint je oudste puber te mopperen over het feit dat hij weer door met tegenwind naar school moet fietsen. De middelste kan het niet laten om even een appje te versturen via zijn mobiel. En jij schiet uit je slof….dat was de druppel. Je gaat tekeer aan tafel en geeft met te luide stem aan dat je al een uur aan het werk bent om het hele gezin hier draaiende te houden. En je roept door de keuken ‘het is hier geen hotel, ik lijk hier de dienstmeid wel’.
De kinderen kijken elkaar vragend aan en hebben geen idee waar deze uitbarsting vandaan komt. De sfeer aan tafel wordt bedompt, iedereen eet stilletjes z’n boterham, pakt z’n spullen en verlaat het huis voor een nieuwe (school)dag.
En jij….je baalt dat je je weer hebt laten gaan en voelt je schuldig over het feit dat de kids met vragende ogen het huis hebben verlaten. Je wilt het zo graag anders, meer relaxed aan tafel met elkaar. Maar hoe doe je dat??


Jij en de ander
Op het moment dat je merkt dat jij ‘leegloopt’ tijdens het eten aan de keukentafel heb je een keuze. Je moppert, wordt nukkig en gaat uit van het standpunt ‘het is hier geen hotel…ik lijk de dienstmeid wel’. Of je staat stil bij jezelf en je stelt jezelf de vraag ‘wat doe ik zodat het niet relaxed is aan tafel?’. De uitnodiging is om de komende periode voor de laatste optie te kiezen. Wat irriteert je aan je kinderen en wat zegt dit over jou? Van welk deel van je kinderen kun je genieten en wat zegt dit over jou?
Toon bereidheid om op jezelf te reflecteren….jij kunt je kinderen niet veranderen. Wat je wel kunt veranderen is de wijze waarop jij met je kinderen omgaat. Wil je weten hoe….lees dan verder ;-)

Maak contact en doe eens iets anders…..
Elk kind wil graag gezien worden en kiest (onbewust) een manier uit om gezien te worden. De één door zich terug te trekken en stil te zijn en de ander door erg hulpvaardig te zijn thuis. Het is onmogelijk om je kinderen op elk gewenst moment alle aandacht te geven. Zeker in deze tijd, waarin je als vrouw veel rollen (partner, moeder, vriendin, collega, mantelzorger) tegelijkertijd hebt te vervullen. Hoe kun jij er nu toch voor zorgen dat het gezellig wordt aan tafel én dat je wel aandacht hebt voor je kinderen? Dit kan door eens iets anders te doen in je les….hieronder vijf tips:

  1. Ontvang de kinderen als ze ’s ochtends beneden komen met een korte begroeting (bijv. een aai over de bol, een knuffel, een ‘goedemorgen Bart…heb je lekker geslapen’. Noem ze bij hun naam… zo hebben ze allemaal al even kort aandacht van je gehad.
  2. Doe eens een ‘bodycheck’ aan de keukentafel. Dit doe je door samen met je kinderen je een paar minuten te concentreren op hun hele lichaam. Je begint bij de voetzolen en gaat zo via de benen, bekken, buik, bovenlichaam en hoofd naar de kruin. Resultaat is dat iedereen in contact komt met zichzelf en rustiger wordt. Doe mee…geef zelf het goede voorbeeld!!. Om van daaruit rustiger te beginnen aan de dag en het ontbijt met z’n allen.
  3. Je kinderen voelen feilloos aan hoe het met jou is. En je bent en blijft een voorbeeld…is er onrust in jou, dan is de kans groot dat je dit gespiegeld krijgt door je kinderen. Zorg ervoor dat jij zelf rustig naar aan de ontbijttafel verschijnt. Dit kan door bijv. elke ochtend een aandachtsoefening te doen. Kom jij vanuit rust aan tafel, dan zal de maaltijd relaxter verlopen.
  4. Gebruik het douchemoment ’s ochtends als aandachtsoefening voor jezelf. Sluit tijdens het douchen twee minuten je ogen, voel je voeten op de grond en voel heel bewust hoe de waterdruppels je huid raken en opfrissen en langs je lichaam glijden. Leg je handen op je buik en adem naar je buik toe. Om van daaruit de dag rustig op te starten.
  5. Wees open naar je kinderen. Heb je zelf een rotdag of voel je je niet lekker, spreek dit uit aan tafel en vraag je kinderen om tips hoe jullie toch met elkaar een fijne dag kunnen hebben. Als jij je kwetsbaar durft op te stellen, dan ga je ervaren dat je dit ook terugkrijgt van je kinderen.


Kadootje….
Wil jij een stap zetten door zelf te gaan oefenen met aandachtsoefeningen.
Klik hier voor de oefening ‘met aandacht ademen’

‘Proberen is leren’....veel succes en plezier!!

Simone

 

 

18 november 2015

Eigenaarschap in het onderwijs?

Wanneer iets vanuit jezelf komt, bereik je vele malen meer dan wanneer je iets moet doen omdat een ander het wil.
Dit wordt 'eigenaarschap' genoemd en is op zich geen nieuw begrip. Wat wel nieuw is, is dat er niet alleen managers, maar tegenwoordig ook scholen over praten.
Eigenaarschap betekent dat je vanuit jezelf in beweging komt. Puntje van aandacht is, dat je dan wel eerst moet weten wie je bent en wat je kunt! Wat drijft jou, wat is jouw intrinsieke motivatie?! Wanneer je begrijpt hoe je zelf in elkaar zit én dat iedereen hierin anders is, zal je meer rekening houden met elkaar, neem je zelf meer initiatief omdat je intuïtief begrijpt dat jijzelf verantwoordelijk bent voor wat je denkt en doet.

Eigenaarschap is iets wat steeds belangrijker gaat worden in onze maatschappij, want we maken op dit moment een enorme ontwikkeling mee met z'n allen... We zijn bezig met 'om-denken' en worden ons steeds meer bewust dat we op een planeet leven waar we beter voor moeten zorgen. Iedereen lijkt slimmer te worden, ontwikkelingen in de techniek zorgen dat we in de toekomst andersoortig werk gaan doen, waarvan we nu nog geen weet hebben.
In deze manier van denken past ook de term 'eigenaarschap' en het lijkt al haast een nieuwe trend.
Zo hebben wij het woord 'eigenaarschap' al meerdere malen horen vallen tijdens gesprekken op verschillende scholen, zowel op basisscholen als op het voortgezet onderwijs.
Want we willen maar wát graag dat onze kinderen zo snel mogelijk zelfstandig worden, dat ze vanuit zichzelf hun huiswerk maken en misschien zelfs ook hun kamer op gaan ruimen zonder dat wij daar als ouders naar hoeven te vragen. Haha, dream on!

Eigenaarschap is prachtig, niet alleen voor managers, maar ook in het onderwijs. En natuurlijk willen wij vast de eerste aanzet daarvan meegeven aan de kinderen waarmee wij werken. Dat deden we eigenlijk al… Door ze te laten onderzoeken hoe zijzelf in elkaar zitten, door ze inzichten te bieden, door te werken met hoofd, hart en handen.
Daarmee leren ze zichzelf kennen, begrijpen ze beter dat iedereen uniek is en dat je dus verantwoordelijk bent voor je eigen denken en doen. Dat je daar keuzes in maakt, soms bewust, soms onbewust.
Dat het leren makkelijker gaat wanneer je ervoor open staat, tja, dat snappen ze best. Maar eigenlijk vinden ze school gewoon niet altijd interessant! Ze willen spelen, of zich bezig houden met puber-dingen. Zeg nou zelf, die mobiel is toch veel interessanter dan het maken van je huiswerk, die mobiel is de connectie met de buitenwereld en die heb je hard nodig als je puber bent!!! ;-)

Dus eigenaarschap is prachtig, óók in het onderwijs… tot op zekere hoogte. Laten we vooral ook rekening houden met het onvolgroeide brein! Daar past dat eigenaarschap nog niet helemaal bij en dat moeten we ook niet willen. We moeten onze kinderen ook laten spelen (want daar leren jonge kinderen toch echt het meeste van!), leren omgaan met die mobiel, leren omgaan met zichzelf met alle ups en downs, met alle voldoendes en onvoldoendes, met alle momenten van 'niet willen', 'niet kunnen' en door de wekker heen slapen. Want ook dáár leren ze van. En dat eigenaarschap, dat komt daarna wel… als ze manager zijn bijvoorbeeld ;-)

Petra

 

24 augustus 2015

Mukkels versus werkgeheugen

Het overkomt ons allemaal wel eens: je bent je sleutels kwijt en je wist toch zeker dat je ze bij binnenkomst op het kastje had gelegd...

Wij geven thuis de schuld aan mukkels; wezentjes die bedacht en getekend zijn door de zweedse illustrator Sven Nordqvist. Mukkels horen bij de verhalen van opa Pettson en zijn kat Findus en zijn er de reden van dat sleutels en andere gebruiksvoorwerpen nog wel eens zoek raken.
Ze zijn geweldig! Een soort van draakjes die er allemaal anders uitzien, voor ons mensen overigens niet zichtbaar, niet kunnen praten en voor hun eigen lol van alles verplaatsen (vandaar ook die sokken die steeds kwijtraken waardoor je nu zoveel enkelen hebt ;-)
En het werkt; die mukkels de schuld te geven van je eigen chaos. Het zoekt prettiger en meer ontspannen, want we weten ook dat dit volkje zo slecht nog niet is en altijd alles teruggeeft (soms wat later dan je zou willen, maar toch...).

Maar hoe zit het nu echt? Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat wanneer we weer eens iets kwijt zijn, we natuurlijk te druk waren, waarschijnlijk afgeleid werden en meerdere dingen tegelijk wilden doen. En dan slaat ons werkgeheugen wel eens een stukje informatie wat rommelig op. Of zet het op een plekje in ons brein waar we wat lastiger naar terug kunnen. We moeten er in zo'n geval dus wat meer moeite voor doen om de juiste informatie weer in de juiste volgorde paraat te krijgen. En dat lukt niet onder druk, want stress en ons werkgeheugen werken niet lekker samen. Dus: geef mukkels de schuld! Lach vooral om het plezier dat die kleine huftertjes om jou hebben. Gevolg: jouw eigen stress vermindert zodat je rustig kunt bedenken wat je ook alweer deed toen je binnenkwam. Wanneer had je je sleutels nog wel, wat heb je toen gedaan, waar werd je door afgeleid? Door de informatie weer opnieuw aan elkaar te koppelen (waar het werkgeheugen net even geen tijd voor had op het moment zelf), zal het je lukken om je te herinneren waar je je sleutels wél neerlegde toen je binnenkwam.
Of je moet toevallig last hebben van een mukkel met iets teveel zelfingenomen humor, dán duurt het nog wel even voordat je ze vindt!
Succes!

Petra

 

 

30 juni 2015

Alweer een schooljaar voorbij!
En wat voor één!

Halfjaarsdag
Op 3FM hoorde ik afgelopen week over het idee naast nieuwjaarsdag ook een halfjaarsdag te vieren. Zodat je je goede voornemens weer scherp hebt en te toasten op de reeds behaalde successen.
Ik vond het idee wel grappig en nam in mezelf het afgelopen halve jaar van Knap Kind door.
Wat werd ik dáár blij van! Er kwamen zóveel mooie gesprekken langs, leuke gebeurtenissen en bijzondere momenten...!

NOT 2015
We hebben een hele spannende start van dit jaar gemaakt op de NOT, waar we veel mooie gesprekken hebben gevoerd met enthousiaste docenten.
Met veel van hen hebben we inmiddels contact gehad; een goed voornemen voor komend half jaar is dat we ze állemaal willen spreken! ;-)

Knap Kind | In de brugklas
Twee scholen (het Noordik in Almelo en het Tabor College in Hoorn) hebben afgelopen schooljaar met onze mentorlessen 'Knap Kind | In de brugklas' gewerkt. Dat betekent dat we al iets meer dan 600 leerlingen bereikt hebben!
En voor komend schooljaar hebben we de nieuwe mentoren al getraind en is de eerste inspiratiedag (voor de gevorderde mentoren) achter de rug, want beide scholen gaan verder met onze methode!
Daarnaast gaat ook het Kentalis Maatman College in Enschede met onze mentorlessen aan de slag; een kleine speciale school voor cluster 2 leerlingen. Een nieuwe doelgroep voor ons die ook voor het nieuwe en gepersonaliseerd leren gekozen heeft.
Want dat weten we inmiddels; na heel wat interessante gesprekken (met bevlogen schoolleiders, omdenkers en vernieuwers) weten wij nu zelf ook steeds beter waarom zoveel mensen zo blij worden van onze methode. De volledigheid van de lessen, onze visie (het werken met hoofd, hart, handen), de verbinding die wij zoeken tussen leerling, ouder en kind, het feit dat de lessen kindcentraal zijn opgebouwd en dat zelfinzicht zoveel beter werkt dan iets opgelegd krijgen; we komen het in elk gesprek weer tegen!

Dat zijn toch dingen waar je wel een oliebolletje voor zou kunnen eten! ;-)
Doen we er voor de Knappe Schoolagenda een half glaasje bubbels bij en een hele mooie vuurpijl om dit prachtige halfjaar af te sluiten en alvast te toasten op een schitterend nieuw halfjaar!

Proost!

Petra

 

 

29 juni 2015

Quality time . . .

Al enige tijd is het een procesje in m’n hoofd en nu is het tijd om het te delen met jullie.
Een aantal weken geleden hadden we met vriendinnen een heel weekend ‘quality time’ op Terschelling. Heerlijk bijpraten, genieten van cultuur, muziek, een borrel en elkaar. Al jaren trekken we met elkaar op en wat zijn we er goed in om elkaar ‘af te zeiken’ (op een leuke manier J). En in dat weekend namen we, onder het genot van thee en een biertje, eens ruim de tijd om elkaars kwaliteiten te benoemen en daar bij stil te staan. Wow….wat een prachtige ervaring! Ik ontdekte hoe lastig ik het vond al die mooie complimenten van m’n vriendinnen te ontvangen, terwijl ik ze al jaren ken. Ik voelde mezelf blozen en m’n hart begon sneller te kloppen. En tegelijkertijd ontroerde het me ook om te horen waar ik goed in ben. We merkten dat we geneigd waren om die kwaliteiten direct weer te ontkrachten. ‘Nee……adem het maar in’, dat was het motto.

‘Voor de helft van de helft’
Ken je dat? Als iemand je een compliment maakt over je kleding, dat je reageert ‘ach, het was voor de helft van de helft, dat kon ik niet laten hangen’. Of als iemand aangeeft dat jij altijd zo hulpvaardig bent, je direct aangeeft dat het toch de normaalste zaak van de wereld is om een ander te helpen.

Uniek
Jouw kwaliteiten maken je uniek...als jij je kwaliteiten ziet en deze ook kunt voelen, ja…dan ga je stralen. Dat is jouw kracht, je geniet ervan je kwaliteiten in te zetten en ook jouw gezin geniet hiervan mee.
Je hoort vaak genoeg wat er beter kan. We zijn eerder geneigd onze aandacht hier naar uit te laten gaan dan te genieten van al het moois dat we in huis hebben.

Mijn kwaliteiten . . .
Één van mijn kwaliteiten is schrijven. En met het schrijven van deze blogtekst heb ik het lef dit te delen met jullie. Pjeww…..ik bloos alsweer! En tegelijkertijd geniet ik er zo van om deze tekst te schrijven, heerlijk. Ik weet nu al dat er meer onderwerpen gaan volgen, wees er op voorbereid J

Je knappe zelf zijn | voor moeders
Wil jij stilstaan bij jouw kwaliteiten en deze ook daadwerkelijk voelen, meld je dan aan voor het
10-weken programma ‘Je knappe zelf zijn | voor moeders. Gun jezelf (en daarmee ook je gezin) dit programma, quality time voor jou !!!
Kijk op hier voor meer informatie en om je aan te melden!

Simone